ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႔ မဟာကဗ်ာၾကီးအား မသမာသူတစ္ေယာက္မွ ဖ်က္စီးထားသည္။

ႀကြက္ငယ္ (သို႕မဟုတ္) Black Label

ႀကြက္ငယ္ေရ.....
တိုက္ဆိုင္မႈရွိရင္ခြင့္လႊတ္ပါ
မေကြးျမသလြန္ေစာင္းတန္းက
ေတာင္းရမ္းတဲ့ဇာတ္၀င္ခန္း
လြမ္းသလားေမးရင္ေျဖဖို႕ခက္တယ္။

မႈိတက္ေနတဲ့ေငြစကၠဴနဲ႕
ပိန္လိန္ေနတဲ့ဒန္ခြက္တစ္ခြက္
နင္ေမ့ပစ္တဲ့အတိတ္ပံဳျပင္
ကိုယ့္ကုိကုိယ္ေတာ့ဟုတ္လွျပီထင္ေနမွာေပါ့။

အဲဒီညကမိုးတစ္ေပါက္ေတာင္မက်ဘူး
ထံုးစံအတိုင္းမေကြးမွာမီးပ်က္ေပမယ့္
ျမသလြန္မွာမီးလာတယ္
ျပကၡဒိန္ႀကည္႕ရလို႕ျပႆဒါးမွန္းသိရင္
ဒါဟာနမိတ္ဆိုးတစ္ခုမွန္းငါတန္းသိပါရဲ႕။

အခုေတာ့.......
ျပကၡဒိန္မရွိလို႕
မူးစုမတ္စုေလးကိုႏွစ္ဆယ္တိုးနဲ႕ေခ်းမိတာ
ငါ့အိပ္မက္ေတြသာတာရိုးက်ိဳးသြာတယ္။

ေတာင္းစားသူနဲ႕လိမ္စားသူ
ဘယ္သူပိုျပီးျဖဴစင္ပါသလဲႀကြက္ငယ္
ထမီျခံဳလို႕လဒျဖစ္သြားတဲ့စုန္းတစ္ေကာင္အေႀကာင္း
ငါေကာင္းေကာင္းသိခဲ့ရပါျပီ။

ႀကြက္တစ္ေကာင္ရဲ႕လိမ္ညာမႈေႀကာင့္
ခြက္ေပ်ာက္ျဖစ္သြားတဲ့
သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္အေႀကာင္း
ႀကြက္ငယ္ေကာင္းေကာင္းသိပါေလစ။

အတိတ္သည္အတိတ္ျဖစ္သည္
ပစၥဳပၸန္သည္ပစၥဳပၸန္ျဖစ္ေသာ္လည္း
အတိတ္ကအေႀကြးကိုပစၥဳပၸန္မွာျပန္ေတာင္းမရလို႕
နင့္ကိုသတ္ခ်င္တယ္ႀကြက္ငယ္။

အရင္းေတာင္ဆံုးတဲ့ဒီဇာတ္လမ္းမွာ
အေပါင္မပါတဲ့ေငြေခ်းသူကို
လက္တည္႕စမ္းမိတာ
တကယ့္ကိုလြမ္းေလာက္စရာပါ။

ပိုက္ဆံေခ်းသူကႀကြက္ငယ္
ပြားခ်င္သူကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမ
ဒီႏွစ္ေကာင္သားအနက္တြင္မွ
အမိုက္မအယံုလြယ္မိလို႕
နင္ခ်ည္းပဲခံေပေရာ့ဟု
အတိုးမွန္မွန္မေပးလည္းလြမ္း
အရင္းျပန္ရဖို႕ေတာ့မမွန္းရဲပါဘူးႀကြက္ငယ္။

ေႀကြးယူျပံဳးျပံဳးေတာင္းေတာ့မုန္းျပီေပါ့ႀကြက္ငယ္
နင္ကေတာ့တစ္လျပီးတစ္လအတိုးမေပးပဲဆိုင္းလာ
ငါကေတာ့ျပန္မရႏိုင္တဲ့black labelတစ္ပုလင္းစာ
ခုခ်ိန္ထိတမ္းတဆဲပါ။

လြန္ေလျပီးေသာအခါကို
တရားတို႕ျဖင့္မေျဖႏိုင္ပါ
ျမသလြန္ေစာင္းတန္း
ကမ္းနားလမ္း
အေႀကြအခ်ိဳ႕
ေရသန္႕ဘူးခြံအခ်ိဳ႕
ဆဲဆုိသံျပင္းျပင္းမ်ား
ေခၽြးေစးမ်ား
ထို႕ထက္ပိုျပီးနက္ရႈိင္းေသာ
ထပ္တူက်တဲ့အသံစာစာေလးမ်ား
ေသာက္ျမင့္ကပ္စရာမ်က္ႏွာေပးမ်ား
အားလပ္ေသာအခါ
ႏွလံုးသားနဲ႕ခံစားပါႀကြက္ငယ္။

နင့္ဖိနပ္စုတ္ေလး
ဟိုး.....အေ၀းမွာ
တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ျပတ္လုနီးနီးျဖစ္လာတဲ့အခါ
ငါေပးခဲ့တဲ့ခ်စ္သက္လက္ေဆာင္တြက္ခ်ိတ္ေလးကို
အရင္ရင္ဘတ္နဲ႕ကုိယ္တိုင္ခ်ိတ္ပါ။

အရင္းမရွိေပမယ့္
ပ်င္းရိမေနပဲ
မေနမနားေတာင္းစားမယ္
ကိုယ္ဟာ...........
သူေတာင္းစားပါႀကြက္ငယ္

မူရင္းကဗ်ာဖတ္ရန္ ငွက္ငယ္(သုိ႔မဟုတ္)Black Angel 3

သူငယ္ခ်င္းမ်ားကုိ ေနာက္သည္။

အဲဒိညကေတာ့ ႏွစ္ေယာက္တည္းပါ။ ေသာက္ေဖာ္ေသာက္ဖက္ႏွစ္ေယာက္ ဂစ္တာတစ္လက္ကုိ လက္မွာဆြဲၿပီးေတာ့ ၁၃ လမ္းကုိထြက္လာခဲ့ၾကတယ္။ ဘယ္သူေတြရွိရမွာလဲ ေနလက နာမည္ေက်ာ္ Aungzin Tun နဲ႔ Moe Zaak တုိ႔ေပါ့။ အခ်ိန္က သန္းေခါင္ေက်ာ္လုိ႔ တစ္ခ်က္ ထုိးခါနီးၿပီ။ အေဆာင္သူေတြလည္း စာေမးပြဲနီးလုိ႔ စာက်က္ၿပီး ပင္ပင္ပန္းပန္း အိပ္ေပ်ာ္ကုန္ၾကေလၿပီ။ ေအာင္ၾကီးက ဂစ္တာတဂြမ္ဂြမ္တီးလုိ႔ မုိးဇက္လည္း သူ႔အသံၿပဲၾကီးနဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အေဆာင္ေပၚထပ္က တစ္ခါးေလးတစ္ခ်ပ္ပြင့္လာၿပီး စာရြက္ကေလးတစ္ရြက္က်လာပါတယ္။ ေအာင္ၾကီးကေတာ့ ခပ္ေအးေအးပါပဲ။ သူ႔အတြက္ ဒီလုိသီခ်င္းအေတာင္းခံရတာေတြက ရုိးေနပါၿပီ။ စာရြက္ေလးမွာ အေပၚဆုံးတစ္ေၾကာင္းက" ေတာင္းပန္ပါတယ္ "တဲ့။ ေအးေဆးေပါ့.။ တီးေပးလုိက္ပါတယ္။ ၾကိဳက္လုိ႔ေတာင္းတာပဲဟာ။ ေနာက္တစ္ေၾကာင္းက "ၿပန္ပါေတာ့" တဲ့ ေ၇ွးတုန္းက သိခ်င္းၾကီးၿဖစ္လိမ့္မယ္.။မရဘူး. ။ ေက်ာ္လူိက္တယ္ ။ေနာက္တစ္ပုဒ္ ။ အိပ္ခ်င္ၿပီ။ ဟာ ဘာေတြေတာင္းမွန္းလဲ မသိဘူး။ ဒါနဲ႔ အကုန္ဖတ္လုိက္တယ္။

"ေတာင္းပန္ပါတယ္
ၿပန္ပါေတာ့
အိပ္ခ်င္ၿပီ
လူလုိသိပါ
လူေတြအိပ္ခ်ိန္ေရာက္မွ လာၿပီး မေႏွာင့္ယွက္ပါနဲ႔
ဒါပဲ" တဲ့

အဲလုိနဲ႔ပဲ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ အမူးေၿပၿပီး အေဆာင္ကုိ ၿပန္ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။
ကာယံကံရွင္မ်ား၏ သိကၡာအရ အမည္မ်ားကုိ ေၿပာင္းလဲထားပါသည္။

မွတ္တုိင္

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ၀ါသနာအရ ေလးႏွစ္တာ ထုတ္ေ၀ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ကေလးေတြပါ။ ေႏြအၾကိဴ လမ္းခြဲေတးဆုိတဲ့ နာမည္နဲ႔ပဲ ေလးအုပ္လုံးကုိ တစ္ႏွစ္တစ္အုပ္ ထမင္းဖုိးေခၽြတာၿပီး ထုတ္ခဲ့တာပါ။ ရွာလုိက္ေတာ့ ၃ နဲ႔ ၄ ႏွစ္အုပ္ကုိပဲ ေတြ႔ရေတာ့တယ္ ။ တန္ဖုိးမထားလုိ႔ ေပ်ာက္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ တန္ဖုိးထားလြန္းၿပီး အသိမ္းလြန္ေနတာပါ။ ေက်ာင္းကသူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ဒီစာအုပ္ကေလးေတြကုိ အလကားရဖူးၾကလိမ့္မယ္

သူမ

သူမက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အၿမဲတမ္း ၁၆ ႏွစ္သမီးေလးပါပဲ။
စာသင္ခန္းအိုေလးမွာ စာသင္ေနတုန္း။
ဆံပင္တြန္႔တြန္႔နဲ႔ အဲဒီေဘာင္းဘီ႐ွည္၀တ္တဲ့ေကာင္မေလးက စာသင္ခန္းထဲမွာေလွ်ာက္သြားေနတုန္းေပါ့။
ၾကာေတာ့ ၾကာခဲ့ၿပီ။ အရာအားလံုးက ၾကာခဲ့ၿပီ။
ေနာက္ခ်န္ထားခဲ့ဖို႔ ႀကိဳးစားသည္။ သုိ႔ေသာ္ ထိုအရာေတြကက်န္မေနခဲ့။ သူမႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အရာမ်ားသည္ ယခင္ႏွင့္ ယခု၊ အတိတ္ႏွင့္ ပစၥပၸဳန္ ၾကားတြင္ တံတားတစ္စင္း ျဖစ္သည္။ ႏြယ္႐ွင္တံတား။ ထိုႏြယ္ရွင္မ်ားက ကၽြႏ္ုပ္ထံသုိ႔သာ လူးလြင့္ုလာသည္။ အခ်ိန္ကာလမ်ားကုိ ျဖတ္ေက်ာ္လာသည္။ ျပန္လွည့္ၾကည့္တိုင္း သူမ႐ဲ့ မ်က္၀န္းမ်ားအား ျမင္ေနရဆဲျဖစ္သည္။ မွန္သည္။ ကၽြႏ္္ုပ္တို႔ မ်က္၀န္း မ်ား အႀကိမ္ႀကိမ္ ဆံုခဲ့ဖူးသည္။ မွန္သည္။ ဆံုတိုင္းလည္း အရင္လွ ြဲ ဖယ္မိသူမွာ ကၽြႏ္ုပ္သာျဖစ္သည္။ မွန္သည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ၾကားတြင္ အမွန္တရားမ်ားသာ မ်ားသည္။ သုိ႔ဆိုလ်င္ မည္သည့္အရာသည္ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀တြင္ မွားယြင္းေနပါသနည္း။
စာသင္ခန္းေလးကမ်ား မွားခဲ့ေလသလား။ သို႔မပာုတ္ ေလတိုက္တိုင္း ႐ယ္ခဲ့ေသာ ကၽြန္ေတာ္သည္သာမွားခဲ့သလား။ တစ္ခုခုကေတာ့ အႀကီးအက်ယ္ မွားယြင္းေနခဲ့ၿပီ။ သူမ ကေတာ့ မမွားခဲ့တာေသခ်ာသည္။

မုိးဇက္

မီးေရာင္ေအာက္ကို ၀င္ လူပ်က္ေတြနဲ႔ တြဲ …..

၁
သမီးေလးႀကီးလာရင္ ဘာလုပ္မလဲ
ဆရာ၀န္မႀကီးလုပ္မယ္
၂
သမီးေလးႀကီးလာရင္ဘာလုပ္မလဲ
မင္းသမီးလုပ္မယ္
၃
သမီးေလးႀကီးလာရင္ဘာလုပ္မလဲ
အဆိုေတာ္လုပ္မယ္
၄
ၾကယ္ျမင္ လျမင္ အိမ္ေလးက
ေလတိုက္တုိင္း ပုခက္လို လႊဲရမ္းေနေပမဲ႔
၀မ္းမီးကိုေတာ့ အငိုတိတ္ေအာင္
ေခ်ာ့မသိပ္ႏိုင္ရွာပါဘူး။
၅
ေရာင္စံုမီးလံုးေတြရဲ႕ေအာက္
ေရာင္စံုမ်က္လံုးေတြရဲ႕ေရွ့
အျမွဳပ္တစီစီထေနတဲ႔ ရမက္ေတြၾကားမွာ
ေသြးသားကို ရမ္းခါျပမယ္။

၆
ေငြသံ ခၽြင္ ခၽြင္
ေရႊသံလြင္လြင္
လူေတြဘာမ်ား ကိုးကြယ္ၾကပါသလဲ။
၇
အိေျႏၵသိကာကို ကပိုကယိုခၽြတ္ခြါလို႔
မိန္းမဆန္ျခင္းတစ္ခုတည္းကိုသာကိုင္ေဆာင္
ညအခါ
လမသာပါပဲ
ဘ၀က ေပျဖစ္တမ္း ကစားေနတယ္။
၈
သမီးေလးႀကီးလာရင္ ဘာလုပ္မလဲ
… … … … .. … .. … … … ….. .
သမီးေလးႀကီးလာရင္ဘာလုပ္မလဲ
…. …. … .. … … … … … … …
သမီး .. ..
သမီး .. ….
ဘာေျပာရမွန္း မသိေတာ့ပါဘူး ေမေမ..။
မိုးဇက္

ေခါင္းစဥ္မသိ

လိမ္ညာတတ္သူတစ္ေယာက္ရယ္
အရူးတစ္ေယာက္ရယ္
ငါနင့္ကုိ ခ်စ္တယ္ဆုိတဲ့ စကားရယ္ေပါင္းေတာ့
ငါလည္း နင့္လုိပါပဲတဲ့။

မီး၀ုိင္းတဲ့ အရူးရယ္
ဆူး၀ုိင္းတဲ့ ႏွင္းဆီရယ္
အခ်စ္(လုိ႔ ထင္ရတဲ့အရာ) ရယ္ေပါင္းေတာ့
ဆူးနဲ႔ မီး၀ုိင္းအလယ္က
အရူးနဲ႔ ႏွင္းဆီ။

အခ်ိန္ေတြၾကာလာေတာ့
ႏွင္းဆီက မီးကုိ တစ္ကုိယ္စာၿငိမ္းသတ္
မီး၀ုိင္းအၿပင္ဘက္ကုိ ထြက္သြားေတာ့တယ္
ႏွင္းဆီေလး မီးကုိ ၿငိမ္းသတ္ေနသေရြေတာ့
ဒီအရူး
ဆူးေတြ စူးေနဦးမွာပါပဲ။

အလိမ္အညာမေလးေရ
ေနာက္ဆုံးနင္ေၿပာခဲ့တဲ့
"ငါနင့္ကုိ လိမ္ေၿပာခဲ့တာ"ဆုိတဲ့စကားေလ
ငါထင္တယ္
နင္လိမ္ေၿပာခဲ့တာပါ။

မုိးဇက္